Prof. zw. dr hab. Oktawiusz Jurewicz


Oktawiusz Jurewicz (1926–2016)

Zainteresowania naukowe: filologia klasyczna i bizantynistyka. Specjalizacja: język łaciński i język grecki (literatura, języki klasyczne, leksykografia oraz twórczość przekładowa z języka starogreckiego na polski).
W badaniach nad literaturą antyczną prof. Jurewicz interesował się poza artystyczną formą wypowiedzi stosunkiem tekstu do realnej rzeczywistości, w której żył autor antyczny i kwestią, w jaki sposób rzeczywistość świata przedstawionego była odwzorcowana w utworze. Dużo miejsca poświęciał stosunkom językowym nad etymologią leksyki i jej porównaniom ze stanem słownictwa indoeuropejskiego. Studia uniwersyteckie prof. Jurewicza przebiegały w sposób naturalny od czasów magisterium – na podstawie pracy „De breviloquentia Tacitina” 1950, poprzez doktorat, którego tematem była dysertacja „Niewolnicy w komediach Plauta”, 1958. Habilitował się z zakresu filologii bizantyńskiej na podstawie pracy „Andronik I. Komnen”, 1962. Odbył kilka staży naukowych na uniwersytetach w Belgradzie, Berlinie, Budapeszcie, Kolonii, Monachium, Moskwie i Paryżu. Dalsze etapy naukowe to profesura nadzwyczajna (1971), później – zwyczajna (1986). W tym czasie ogłosił drukiem kilka publikacji z zakresu swojej specjalności obejmujących w sumie około 100 prac , artykułów, książek wydanych w językach polskim, niemieckim i włoskim oraz szereg przekładów źródeł historycznych greckich na język ojczysty. Poza normalnymi obowiązkami dydaktycznymi prof. Jurewicz wykształcił kilkunastu magistrów, był promotorem trzech doktorów nauk humanistycznych, recenzował 14 prac doktorskich różnych uniwersytetów i 6 prac habilitacyjnych. Ocenił również ogólny dorobek naukowy 4 kandydatów, ubiegających się o tytuł naukowy profesora. Będąc profesorem pełnił szereg funkcji organizacyjnych jako dyrektor Instytutu Filologii Klasycznej UW (1971–1996), kierownik Zakładu Filologii Greckiej, Bizantyńskiej i Nowogreckiej w Instytucie Fil. Klas. (1963–1966), prodziekan i z kolei dziekan Wydziału Filologicznego UW (1966–1973). W latach 1973–1979 pracował na stanowisku profesora, professeur associe, Uniwersytetu Paris IV – Sorbonne i jednocześnie dyrektora Centre de Civilisation Polonaise tegoż Uniwersytetu; założył też i redagował czasopismo naukowe Les Cahiers Franco – Polonais (roczniki: 1977–1983). W czasie wolnym prof. Jurewicz pracował nad wydaniem w swoim przekładzie źródeł grecko-bizantyńskich na język polski. Uczestniczył w życiu naukowym ogólnopolskim jako członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, członek Polskiego Towarzystwa Filologicznego, członek i członek honorowy Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN, członek Komisji Bizantynologicznej KNoKA PAN i jej przewodniczący do 2000 r., oraz jako członek honorowy i członek Towarzystwa Historycznego Mommsengesellschaft.

Najważniejsze publikacje:
Niewolnicy w komediach Plauta, Warszawa 1958;
Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym /wespół z L. Winniczuk/, Warszawa 1968;
Andronik I. Komnen, Amsterdam 1970;
Język łaciński dla lektoratów szkół wyższych wespół z L. Winniczuk i J. Żuławską, Warszawa 1978, wydanie 24–te Warszawa 2003;
Horacy, Dzieła Wszystkie, t. I – II, Wrocław 1986–1988, wyd.drugie Warszawa 2000;
Historia Literatury Bizantyńskiej, Wrocław 1984, wyd. drugie Wrocław 2007;
Anna Komnena, Aleksjada, t.I –II, Wrocław 1969 - 1972, wyd. drugie Wrocław 2005;
Gramatyka historyczna języka greckiego, Warszawa 1992, wyd. drugie Warszawa 1999;
Słownik grecko – polski, t. I – II, Warszawa 2000 – 2001;
Encyklopedia Kultury Bizantyńskiej, Warszawa 2002;
Focjusz, Biblioteka, t. I – V, Warszawa 1986 – 1999, wyd. drugie Wrocław 2007.

Nagrody i wyróżnienia: 7 Nagród Rektora UW, 3 Nagrody Ministra za twórczość naukową i organizacyjną, Medal KEN, Grecki Złoty Krzyż Zasługi, Nagroda Wydawnictw Katolickich Feniks 2000 za Bibliotekę Focjusza / przekład z komentarzem filologiczno-historycznym.

 Zainteresowania pozanaukowe: Literatura francuska, indoeuropeistyka i samochodowe wycieczki krajoznawcze